EI, EW en E brandwerende classificaties uitgelegd

EI, EW en E zijn brandwerende classificaties die aangeven welke prestatie een constructie levert bij brand. Ze worden toegepast op onder andere brandwerende deuren, schuifdeuren, brandschermen en rookschermen, maar zijn niet productgebonden.

De classificaties beschrijven:

• of vuur en rook worden tegengehouden

• of warmtestraling wordt beperkt

• of temperatuurdoorgang wordt geïsoleerd

Deze prestaties worden vastgelegd op basis van gestandaardiseerde brandproeven en vormen de basis voor toetsing aan het Bbl.

Het Bbl schrijft geen specifieke producten voor, maar stelt prestatie-eisen. Dat betekent dat een gebouwonderdeel gedurende een bepaalde tijd moet voorkomen dat brand, rook of warmte zich verspreidt naar een aangrenzende ruimte.

Die prestatie wordt vastgelegd in een classificatie zoals E, EW of EI, gecombineerd met een tijdsduur (bijvoorbeeld 30, 60 of 90 minuten). Voor ontwerpers, aannemers en brandpreventiebedrijven is het essentieel om deze classificaties correct te interpreteren, omdat een verkeerde keuze direct kan leiden tot afkeur of herstelwerk.

De classificatie E staat voor integriteit, ook wel vlamdichtheid genoemd.

Een E-geclassificeerde scheiding voorkomt dat vlammen en hete rookgassen door de constructie heen slaan.

Warmteoverdracht is hierbij toegestaan, zolang er geen openingen ontstaan waardoor vuur of rook zich kan verspreiden. In de praktijk betekent dit dat een E-classificatie branddoorslag voorkomt, maar geen bescherming biedt tegen warmtestraling of temperatuurstijging aan de niet-brandzijde.

De classificatie EW gaat verder dan E. Naast vlamdichtheid wordt ook warmtestraling beperkt. De letter W staat voor radiation.

Bij een EW-classificatie wordt gemeten hoeveel warmtestraling aan de niet-brandzijde vrijkomt. Deze straling mag een vastgestelde grenswaarde niet overschrijden. Daarmee wordt voorkomen dat personen, materialen of objecten aan de andere zijde door stralingswarmte worden aangetast.

EW wordt vaak toegepast bij open situaties zoals doorgangen, brandschermen of grotere openingen waar zicht of doorlaat gewenst blijft, maar warmtestraling beheerst moet worden.

De classificatie EI is de meest vergaande vorm van brandwerendheid.

Naast vlamdichtheid wordt ook thermische isolatie geëist. De I staat voor insulation.

Een EI-geclassificeerde scheiding beperkt de temperatuurstijging aan de niet-brandzijde. Hierdoor wordt voorkomen dat materialen, constructies of personen aan die zijde gevaarlijk heet worden tijdens brand.

EI-classificaties worden toegepast wanneer niet alleen branddoorslag, maar ook warmteoverdracht moet worden voorkomen, bijvoorbeeld tussen brandcompartimenten waar personen aanwezig zijn.

Onderstaand overzicht zet de verschillen tussen de brandwerende classificaties duidelijk naast elkaar:

Achter de classificaties E, EW en EI staat altijd een tijdsduur, zoals 30, 60 of 90 minuten. Deze tijd geeft aan hoe lang de constructie zijn functie moet behouden tijdens een gestandaardiseerde brandproef.

Voorbeelden:

• E30: 30 minuten vlamdicht

• EW60: 60 minuten vlamdicht met beperkte warmtestraling

• EI90: 90 minuten vlamdicht én thermisch isolerend

Belangrijk is dat de tijdsduur niet los staat van de classificatie. Een EI60 is niet automatisch beter dan een EW60; het gaat om de juiste prestatie op de juiste plek.

Het Bbl schrijft niet in alle situaties een EI-classificatie voor. In sommige toepassingen is een EW-classificatie voldoende om aan de eisen te voldoen. Dit hangt af van:

• de functie van het gebouw

• de brandcompartimentering

• de aanwezigheid van personen

• de ligging van de scheiding

Daarom moet altijd worden gekeken naar de context en het brandveiligheidsconcept van het gebouw, niet alleen naar de hoogste classificatie.

De classificaties worden vastgesteld via brandproeven volgens Europese normen, zoals EN 1634-1. Tijdens deze testen wordt een representatief proefstuk blootgesteld aan een gestandaardiseerde brandcurve.

De behaalde classificatie geldt uitsluitend voor:

• de geteste opbouw

• de afmetingen

• de toegepaste materialen

• de wijze van montage

Een classificatie is dus geen algemeen label, maar altijd gekoppeld aan specifieke randvoorwaarden.

Een veelvoorkomend misverstand is dat EW gelijkwaardig zou zijn aan EI. Dat is niet het geval. EW beperkt warmtestraling, maar voorkomt geen temperatuurstijging van het oppervlak zelf.

Ook wordt vaak gedacht dat een hogere tijdsduur altijd meer veiligheid biedt. In werkelijkheid draait brandveiligheid om de juiste classificatie met de juiste tijd, afgestemd op de toepassing.

E, EW en EI geven aan welke brandwerende prestatie een scheiding levert tijdens brand. Het verschil zit in vlamdichtheid, warmtestraling en isolatie. Welke classificatie vereist is, wordt bepaald door de eisen uit het Bbl en de specifieke situatie in het gebouw.

Door deze classificaties goed te begrijpen, worden verkeerde aannames voorkomen en kunnen brandwerende afsluitingen correct en aantoonbaar worden toegepast.